NACZELNE STANOWISKO WYZNANIA RZYMSKOKATOLICKIEGO A RÓWNOUPRAWNIENIE WYZNAŃ W PRAWIE II RZECZYPOSPOLITEJ

Słowa kluczowe: kościoły i inne związki religijne, zasada równouprawnienia, naczelne stanowisko wśród równouprawnionych, konkordat

Abstrakt

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. przez Polskę podstawowym zadaniem władz
państwowych było uchwalenie Konstytucji, która jednolicie określiłaby zasady relacji
między związkami religijnymi a państwem. Najważniejsze unormowania dotyczące
kwestii wyznaniowych zawierała Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 17 marca 1921 r.
We wprowadzonym przez nią modelu stosunków wyznaniowych państwo zachowało
swoje zwierzchnie prawa nad wszystkimi kościołami i innymi związkami religijnymi.
Państwo uznawało odniesienia do religii i zasady religijne w życiu publicznym. Istotnym
zagadnieniem, uregulowanym w Konstytucji było określenie naczelnego stanowiska
Kościoła katolickiego wśród równouprawnionych wyznań. To rozwiązanie prawne
należy uznać za postępowe na tle rozwiązań prawnych funkcjonujących wówczas
w państwach europejskich.

Opublikowane
2020-02-06